دوره 4، شماره 3 و 4 - ( پاییز و زمستان 1397 )                   جلد 4 شماره 3 و 4 صفحات 51-62 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Adapted Magic A Critique of the Adaptation of Magical Realism in Iran . Quarterly book review literature & Art. 2019; 4 (3 and 4) :51-62
URL: http://litbr.faslnameh.org/article-1-595-fa.html
نقد کتاب پژوهشی (ادبیــات)/ جادوهای بومی‌شده: نقد کتاب بومی‌سازی رئالیسم جادویی در ایران/ حمید عبداللهیان . فصلنامه نقد کتاب ادبیات و هنر. 1397; 4 (3 و 4) :51-62

URL: http://litbr.faslnameh.org/article-1-595-fa.html


چکیده:   (208 مشاهده)
رئالیسم جادویی از جریانهایی بود که در داستان نویسی ایران به سرعت شناخته، ترجمه و تقلید شد. اولین بار احمد میرعلایی با ترجمه داستانهای کوتاه بورخس دریچهای بر ادبیات داستانی تشنه ایران گشود. پس از او بهمن فرزانه با ترجمه صد سال تنهایی مارکز جامعه ایرانی را با رئالیسم جادویی آشنا کرد. این جریان از عناصری بهره می­گرفت که در فرهنگ و ادبیات کهن ایران مشابهاتی داشت و داستان نویسان معاصر ایران هم پیش از رواج این جریان در جهان به پیروی از ذوق سلیم خود آثاری نزدیک یا شبیه به این آثار تولید کرده بودند. بنابراین حرفی که نویسندگان آمریکای لاتین میزدند، چندان تازه و دور از دسترس به نظر نمیرسید. استقبال گسترده جهان از این جریان و وجود عناصری مشابه در فرهنگ روستایی ایران که مرحله گذار از سنت به تجدد را می­گذراند، باعث شد که نویسندگان ایرانی در دهههای شصت و هفتاد مجذوب این جریان شده و بیشتر نویسندگان فعال این دوره در این زمینه طبعآزمایی کردند. منیرو روانیپور، شمس لنگرودی، رضا براهنی، شهرنوش پارسیپور و... از نویسندگان صاحب نامی بودند که در اینزمینه آثاری تولید کردند. بعضی از این نویسندگان در تقلید در سطح ماندند و عناصری سهل­الوصول را مانند اعتقاد به جن و پری و... دستمایه نوشتن آثاری کردند که دیگر امروزه خواننده چندانی ندارد. بعضی دیگر عمیقتر شده و جهانهایی درونی و بومی خلق کردند. به طورکلی آشنایی ایرانیها با جریان رئالیسم جادویی از طریق ترجمه داستانها صورت گرفت. در آغاز کار، کسی به فکر ترجمه نظریه و زیربنای فکری این جریان نبود، برای همین شناخت و در نتیجه تقلید سطحی بود و از چندین ویژگی و بُعد این جریان تنها یکی دو بُعد شناخته و تقلید شد. ترجمه نظریهها و مبانی فکری مدتها بعد از ترجمه رمانها و داستانهای کوتاه اتفاق افتاد. در دهه هفتاد و بعدها در دهه­های هشتاد و نود در ابتدا یکی دو مقاله و بعد چند تحقیق در این زمینه صورت گرفت. دانشجویان مقاطع کارشناسی و کارشناسی ارشد پایاننامههایی دراین خصوص نوشتند که بعضی از آنها به دلیل عدم آشنایی با مبانی تئوری به بیراهه رفتند. کتاب بومی سازی رئالیسم جادویی در ایران نوشته محمد و محسن حنیف از تحقیقهای دیرهنگامی است که ای کاش بیست سال قبل انجام میشد. این کتاب ضمن تحقیق گسترده و استفاده از منابعی غنی و جدید در زمینه رئالیسم جادویی، از مشکلاتی مثل چندپارگی، تلقی نادرست از مصادیق و تشخیص اشتباه بعضی از منابع غیر رئالیسم جادویی به جای آثاری از این دست، رنج میبرد.
 
 
متن کامل [PDF 530 kb]   (40 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۱۲/۲۶ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۲/۲۶ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۲/۲۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA code

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به فصلنامه نقد کتاب ادبیات می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2019 All Rights Reserved | Literature Quarterly Book Review

Designed & Developed by : Yektaweb