دوره 4، شماره 1 و 2 - ( بهار و تابستان 1397 )                   جلد 4 شماره 1 و 2 صفحات 43-56 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


چکیده:   (440 مشاهده)
جنبش پسامدرنیسم، مانند بسیاری از جنبش­های دیگر معاصر، خاستگاه غربی - عموماً اروپای غربی و آمریکای شمالی- دارد و در دو دهۀ اخیر به فضای سیاسی، اجتماعی و فرهنگی و ادبی ایران نیز سرایت کرده است. تحت تأثیر مستقیم این جنبش- با رویکردی فنّ­محورانه یا اندیشه­گرایانه- گروهی از نویسندگان و شاعران آثاری با مشخّصه­های پسامدرن آفریده­اند. کتاب تحلیل سوژه در ادبیات داستانی پسامدرن، اثر دکتر فرزاد کریمی، در سال 1397 منتشر شده و به دلیل پرداختن به بازتاب مهم‌ترین مؤلّفۀ اندیشگانی جنبش پسامدرن، یعنی سوژه در رمان معاصر فارسی - دهۀ هفتاد به این سو -  حائز اهمیت و قابل نقد است. در این مقاله، نگاهی انتقادی به کتاب مذکور کرده و امتیازات و کاستی­های آن را به اختصار کاویده­ایم. مسئله­مندی تحقیق، جسارت محقق در ورود به فضای تیره‌وتار ادبیات پسامدرن، بیان روشن مبانی نظری تحقیق، توانایی کاربست مبانی نظری در تحلیل رمان­های منتخب، برجسته­سازی یکی از ویژگی­های سوژه در نقد هریک از رمان­ها از جمله امتیازات اثر است. ورود به عرصه­هایی خارج از موضوع کتاب، مانند مبحث بحران ادبی در ایران امروز، تبیین نشدن رابطۀ دقیق بین شخصیت­های داستانی رمان­ها به سوژه­های عینی اجتماعی، کلّی‌گویی­های پراکنده و عدم انسجام ساختاری مباحث، به‌ویژه بخش­های پایانی کتاب از جمله کاستی­های اثر هستند.
 
متن کامل [PDF 547 kb]   (75 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي
دریافت: ۱۳۹۷/۱۰/۲۲ | پذیرش: ۱۳۹۷/۱۰/۲۲ | انتشار: ۱۳۹۷/۱۰/۲۲